Nie pożyczam po prostu żadnych pieniędzy, odsyłam po pożyczkę do banku, teraz to nie problem, każdą kwotę można pożyczyć, debet jakiś wziąć czy z karty kredytowej skorzystać, chyba już coraz mniej ludzi pożycza od osób prywatnych.

Tez pozyczyłem parę tyś. przyjacielowi i potem się prosiłem jak o cudze! on nie chciał oddać bo twierdził ze nie ma a ja widziałem jak lansował się po knajpach z laskami i woził autem,ciągłe przypominanie itp az mi było głupio i skończyło się to oddaniem pieniędzy z procentami,podartą koszulą i wybitym zębem oczywiście u niego:) od tamtej pory nie jest juz przyjacielem i nie pożyczam juz kasy,a żona mówiła mi -żony,auta i pieniędzy się nie pozycza teraz to wiem.

sposób jest banalnie prosty. Jak pożyczamy musimy spisać umowę w której określona jest kwota, czas w jakim ma być oddana wzgl. procent jeśli takowy ustalimy. Potem nie ma problemów z egzekwowaniem pożyczki. Są firmy specjalizujące się w ściąganiu długów. Ale osobiście nie udzielam pożyczek i nie polecam tego nikomu, bo można sobie później przysporzyć wrogów upominając się o swoje. Ludzie tacy są i lubią czasami zapominać. A odradzam udzielanie pożyczek w rodzinie. Z rodziną to na zdjęciu - wiecie i to nie zawsze, chyba że są cholernie fotogeniczni.

Też głupia pożyczyłam pieniądze bratu,było tego 10tys., oczywiście bez żadnej umowy, no bo w końcu to brat. Już 2 lata minęły i jeszcze mi ich nie oddał. Pożyczyłam i powiedziałam, że odda jak będzie miał i że nie wyznaczam terminu. Kazdy porządny spłaca w pierwszej kolejności długi, a dopiero potem inwestuje w siebie. Okazało się, że mój brat do takich porządnych nie należy. Jak się zapytałam czy może w ciągu 4 miesięcy oddać, to usłyszałam, że nie, bo nie ma i żebym się teraz nie mściła. A 2 miesiące później kupił auto. I jak mam się czuć? Bo dla mnie jest on zwykłym złodziejem. Te pieniądze muszę chyba już spisać na straty. I naprawdę odradzam pożyczania komukolwiek pieniędzy, bo później głupio jest się upominać i człowiek czuje się jakby to nie były jego pieniądze.

tak to jest, że jak pożyczysz pieniądze "przyjacielowi" lub bratu, to trudno jest je potem odzyskać. Ja też straciłem "przyjaciela" w ten sposób. Z drugiej strony to dobrze, bo co to za przyjaciel.

Racja, że taki przyjaciel nie jest nic wart...ale niesmak pozostaje. Gorzej jeśli to jakiś bliski krewny - wtedy sytuacja trochę się komplikuje, bo to jednak więzy krwi. Później człowiek zastanawia się w święta, czy zadzwonić i złożyć życzenia, czy czekać aż ta druga osoba się opamięta, odda dług i przeprosi. Też jestem zdania, że z pożyczkami trzeba postępować bardzo ostrożnie.

Nigdy nie miałam problemów z odzyskiwaniem długów. Jest na to bardzo prosty sposób- wystarczy podpisać umowę. To nie tylko gwarantuje nam,że te pieniądze jeszcze zobaczymy,ale nie jako zobowiązuje naszego dłużnika to jak najszybszego rozliczenia się z nami.

Oto pytanie ja jestem w podobnej sytuacji pożyczyłam bratu pieniądze i na dodatek nie swoje ,od tej pory nie kontaktuje się ze mną ani nie odpowiada na telefony . I co mam teraz zrobić! Darujcie sobie komentarze ,było nie pożyczać ,bo to po fakcie ,umowy nie mam ,ale przelewałam je przez bank.

mam podobny problem... pozyczałam byłemu chłopakowi pieniądze... na rzekome leczenie... na mieszkanie... uzbierało sie tego 8 tysięcy... obiecał ze odda. Nie oddał. Teraz nie odbiera telefonów. jedyny dowód - kilka maili i smsów że danego dnia przelał zwrot, podana kwota - a zwrotu nie ma do dziś dnia... moje słowa - jakby w próżnię trafiały... :(