• Dlaczego niski indeks glikemiczny? jak to działa.

    W: Polityka
    Niski indeks glikemiczny- dlaczego ?

    Indeks glikemiczny, wskaźnik glikemiczny – klasyfikacja produktów żywnościowych na podstawie ich wpływu na poziom glukozy we krwi w 2-3 godziny po ich spożyciu.

    Produkty o niskim indeksie spowalniają wchłanianie glukozy i dzięki temu zapewniają uczucie sytości na dłuższy czas. Produkty te wpływają na obniżenie stężenia triglicerydów we krwi, co zmniejsza ryzyko wystąpienia chorób układu sercowo-naczyniowego.

    Spożywając je utrzymujemy stałe, niewysokie stężenie cukru w organizmie i zapobiegamy pojawieniu się napadów głodu.

    Tabelka produktów które mają niski indeks glikemiczny znajduję się na naszej stronie Projektu 5D.



    A Wy które produkty jecie najczęściej ?


    Magdalena Daszkiewicz z 5dprojekt.pl
  • Niedoczynność tarczycy ,a dieta i trening cz.2

    W: Polityka
    Elementy diety, o których należy pamiętać

    Ponieważ przy niedoczynności tarczycy często dochodzi do zmniejszenia tempa podstawowej przemiany materii nawet o około 30%, zachowanie dotychczasowych nawyków żywieniowych może skutkować zwiększeniem masy ciała. Z drugiej strony aktywność tarczycy zależy również od ilości spożywanego pokarmu. Jeśli ilość pożywienia się zmniejsza, aktywność tarczycy maleje. Zmniejszenie aktywności tarczycy na skutek ograniczenia ilości spożywanego pokarmu jest jedną z przyczyn trudności, jakie mogą wystąpić w skutecznej redukcji masy ciała. Dlatego w celu zmniejszenia masy ciała zaleca się regularne spożywanie 5 posiłków dzienne (3 posiłki główne oraz II śniadanie i podwieczorek). Zaleca się również, by przerwy między posiłkami nie przekraczały 3–4 godzin. Podstawą diety powinny być warzywa i owoce, produkty nabiałowe, ryby oraz chude mięso. Przy spożywaniu węglowodanów należy pamiętać, by miały niski indeks glikemiczny.

    Niedoczynność tarczycy a aktywność fizyczna !

    Aktywność fizyczną osoby chore na niedoczynność tarczycy powinny stawiać na pierwszym miejscu w leczeniu tej choroby. Pomimo tego, ze chorzy często charakteryzują się mniejszą energią do wykonywania jakichkolwiek obowiązków, nie wspominając o ćwiczeniach należy bezwzględnie przełamać tę barierę i wziąć pod uwagę fakt, że robicie to tylko dla siebie, dla swojego lepszego samopoczucia i zdrowia. Głównym czynnikiem pogarszającym wydolność fizyczną w niedoczynności tarczycy jest upośledzenie czynności układu krążenia w skutek zwolnienia czynności serca i zmniejszenia jego kurczliwości. Niewystarczający przepływ krwi przez mięśnie szkieletowe pogarsza zdolności wysiłkowe poprzez zmniejszenie dostaw tlenu, a gorsza wytrzymałość jest rezultatem zbyt małego dopływu substancji odżywczych. W rezultacie wysiłek opiera się w większym stopniu na glikogenie mięśniowym. Dodatkowo, zmniejszenie mobilizacji wolnych kwasów tłuszczowych z tkanki tłuszczowej i w konsekwencji ich niskie poziomy we krwi skutkują mniejszą dostępnością lipidów dla pracujących mięśni.

    Trening zaczynamy zdecydowanie od treningu kardio czyli treningu tlenowego, który pozwoli napędzić metabolizm. To przecież o niego tu chodzi. Przy systematycznej pracy pozbędziecie się także się paru kilogramów. Wykorzystajcie w tym celu maszyny aerobowe w klubie fitness (bieżnie, stepery, orbitreki, rowerki stacjonarne). Zalecany trening to 3-4 x w tygodniu 1h. Jeśli jest możliwości, zalecam aktywność fizyczną na świeżym powietrzu: długie spacery, jazda na rowerze, nordic walking, które pozytywnie wpłyną na organizm.
    Później w zależności od wyników, działania leków dobranych odpowiednio przez endokrynologa można, najlepiej pod opieką specjalisty wprowadzać ćwiczenia siłowe dobrane do naszego schorzenia, możliwości.

    Kluczem do właściwego funkcjonowania tarczycy jest znalezienie „ złotego środka” Mądry trening, właściwa dieta i wsłuchanie się w swój organizm pozwolą na osiąganie dobrych rezultatów i zachowanie pełnego zdrowia.

    Jeśli potrzebujesz indywidualnej konsultacji zapraszam – NAPISZ DO MNIE 🙂

    Magdalena Daszkiewicz z 5dprojekt.pl
  • Niedoczynność tarczycy, a dieta i trening cz.1

    W: Polityka
    Niedoczynność tarczycy jest zaburzeniem funkcjonowania gruczołu produkującego zwykle prawidłową ilość hormonów. Hormony tarczycy wpływają na metabolizm.
    Niedoczynność tarczycy to choroba wywołana niedoborem hormonu tyroksyny (T4) i wynikającym z tego niedostatecznym działaniem trijodotyroniny (T3) w komórkach organizmu. Sytuacja taka sprawia, że spowalniają się procesy metaboliczne organizmu.

    Choroba ta częściej dotyczy kobiet niż mężczyzn, a częstość jej występowania zwiększa się wraz z wiekiem. Niedoczynność tarczycy stwierdza się u 1–6% osób po 60. roku życia.

    Najczęściej obserwowane objawy charakterystyczne dla niedoczynności tarczycy:

    zwiększenie masy ciała,

    ogólne osłabienie i zmniejszenie tolerancji wysiłku,

    senność,

    zmniejszoną zdolność do skupiania uwagi,

    zaburzenia pamięci,

    nietolerancję zimna, odczuwanie chłodu,

    zaparcia.

    U kobiet niedoczynność tarczycy może powodować także zaburzenia miesiączkowania, a u mężczyzn osłabienie libido.

    NA CO NALEŻY ZWRÓCIĆ UWAGĘ W DIECIE PRZY NIEDOCZYNNOŚCI TARCZYCY?

    Najważniejszą kwestią w diecie przy niedoczynności tarczycy jest zwiększenie ilości jodu dostarczanego wraz z pożywieniem oraz zwiększenie ilości spożywanego białka.

    Jod w diecie

    Do prawidłowego funkcjonowania tarczycy i całego organizmu niezbędny jest jod. Pierwiastek ten powinien być dostarczany (w pożywieniu lub przez drogi oddechowe) w dawce 160 μg dziennie. Dawka ta ulega zwiększeniu w przypadku kobiet w ciąży oraz karmiących piersią. W przypadku osób z niedoczynnością tarczycy zapotrzebowanie na jod rośnie. W diecie przy niedoczynności tarczycy należy uwzględnić produkty bogate w ten pierwiastek, przede wszystkim ryby morskie i owoce morza. W innych produktach żywnościowych jodu jest stosunkowo niewiele, choć może znajdować się w niektórych warzywach i przetworach mlecznych.

    Białko w diecie

    W diecie przy niedoczynności tarczycy należy pamiętać o spożywaniu dużej ilości białka, które zwiększa tempo procesów metabolicznych oraz stymuluje produkcję hormonu wzrostu, który powoduje spalanie tkanki tłuszczowej. W diecie przy niedoczynności tarczycy należy zwiększyć dzienną ilość białka do 80-100 gramów. Przy takiej ilości białka trzeba jednak pamiętać o piciu wystarczającej ilości płynów (najlepiej wody mineralnej), inaczej nadmiernie obciążone zostaną nerki.
    Źródła selenu w diecie

    Należy pamiętać, że korzystny wpływ selenu na funkcjonowanie tarczycy uzależniony jest od właściwej podaży jodu. Do najlepszych źródeł selenu zalicza się orzechy brazylijskie. Duże ilości tego składnika znajdują się także w rybach (makrela, halibut, dorsz, śledź), nasionach roślin strączkowych, indyku, wołowinie i grzybach. Najlepiej przyswajalna forma selenu, selenometionina i selenocysteina, znajduje się także w pełnoziarnistych produktach zbożowych

    Witamina D3

    Odkrycie receptorów witaminy D w gruczole tarczowym może świadczyć o tym, że witamina D3 pełni role regulującą funkcję wydzielniczą tarczycy. Istnieją także doniesienia, że u pacjentów z niedoczynnością tarczycy obserwuje się zmniejszone stężenie witaminy D3.
    PRODUKTY, KTÓRE NALEŻY WYKLUCZYĆ W DIECIE PRZY NIEDOCZYNNOŚCI TARCZYCY

    Przy niedoczynności tarczycy NIE WOLNO stosować środków odchudzających, ponieważ spowodują zaburzenia hormonalne i mogą wejść w interakcję z lekami na tarczycę. Dlatego trzeba zastosować się do odpowiedniej diety.

    Niektóre produkty żywnościowe ograniczają przyswajanie jodu i dlatego należy je ograniczyć bądź wyeliminować z diety przy niedoczynności tarczycy. Do takich produktów należą: kapusta, kalafior, brukselka, soja, rzepa oraz brukiew. W diecie przy niedoczynności tarczycy nie powinno się spożywać tych warzyw, szczególnie w postaci surowej. Należy też ograniczyć spożycie gorczycy (w tym musztardy) oraz orzeszków ziemnych.

    Rozregulowany przy kłopotach z tarczycą metabolizm źle reaguje na spożywanie słodyczy oraz dietę wegetariańską.

    ciąg dalszy w cz.2
  • Jak pielęgnować skórę po zabiegach medycyny estetycznej? cz.2

    W: Babskie sprawy
    Pielęgnacja skóry po dermabrazji laserowej
    Zabieg wykorzystujący laser, który wywołuje podgrzanie skóry, polega na kontrolowanym spalaniu poszczególnych warstw naskórka. W ten sposób można skutecznie zredukować nie tylko zmarszczki, ale także przebarwienia, blizny potrądzikowe oraz negatywne skutki promieniowania słonecznego. Po zabiegu z zastosowaniem zarówno bardziej inwazyjnego lasera frakcyjnego, jak i łagodniejszego CO2 występuje zaczerwienienie, które może się zintensyfikować po pierwszych godzinach, powodując nawet znaczny obrzęk, sączenie, czasem nawet infekcję. Proces gojenia trwa od 10 do 15 dni (w przypadku lasera frakcyjnego – od 5 do 7 dni).
    Skóra po dermabrazji laserowej jest wyjątkowo osłabiona, podrażniona i nie posiada naturalnej bariery. Po zabiegu należy zapewnić jej ochronę i odżywienie. W tym celu sięgajmy po kosmetyki bogate w lipidy, które zrewitalizują skórę i będą stymulowały jej zdolności naprawcze. Pamiętajmy również, aby w czasie pierwszych 3 miesięcy nie narażać skóry na działanie promieniowania słonecznego, zwłaszcza w przypadku głębszych zabiegów laserowych. Ochrona UV jest absolutnie konieczna .

    Codzienna pielęgnacja po zabiegu powinna koncentrować się na poprawie jędrności skóry. W tym celu poszukujmy produktów bogatych w elastynę. Składnik ten poza silnymi właściwościami napinającymi, wykazuje działanie nawilżające. Uzupełnijmy swoją kosmetyczkę o preparaty bazujące na… kwasie hialuronowym (np. serum z wysokimi stężeniami substancji aktywnych) – zapewni nie tylko intensywne wygładzenie skóry, ale również załagodzi podrażnienia. Zastosowanie w tym czasie produktów przeznaczonych do skóry wrażliwej zapewni redukcję zaczerwienia i przyspieszy powrót do równowagi.

    Magdalena Daszkiewicz z 5dprojekt.pl
  • Jak pielęgnować skórę po zabiegach medycyny estetycznej? cz.1

    W: Babskie sprawy
    Nie będzie przesadą stwierdzenie, że odpowiednia pielęgnacja skóry po zabiegu jest niemal tak ważna, jak sam zabieg.
    Niezależnie od tego, czy mamy za sobą peeling chemiczny, botoks czy wypełniacze z kwasem hialuronowym - przestrzegając kilku zasad możemy skutecznie zmniejszyć ewentualne podrażnienia - i sprawić, że efekt zabiegu utrzyma się znacznie dłużej.

    Pielęgnacja skóry po zabiegach medycyny estetycznej
    Nie będzie przesadą stwierdzenie, że odpowiednia pielęgnacja skóry po zabiegu jest niemal tak ważna, jak sam zabieg.
    W końcu to od tego zależy, jak długo utrzyma się efekt, a także jak szybko uda nam się uporać z podrażnieniami i innymi skutkami ubocznymi.
    Zaczerwienienia, obrzęki, krwiaki – organizm każdego z nas w różny sposób reaguje na substancje wprowadzane pod skórę bądź preparaty stosowane na jej powierzchni.
    Oczywiście nie musi to być regułą, jednak istnieje sporo zabiegów, które działają na zasadzie kontrolowanych mikrouszkodzeń skóry i
    tym samym zmuszają ją do regeneracji. To oznacza, że przynajmniej przez pewien czas, musimy traktować ją ze szczególną troską.
    Odpowiednio dobrana domowa pielęgnacja jest kluczowa, jeśli chcemy by skóra szybko wróciła do formy i w pełni wykorzystała dobroczynne działanie zabiegów.
    Jak to robić z głową?
    - Wszystko zależy od tego, na jaki zabieg się zdecydowałyśmy - mówi Olga Kamińska, ekspert marki Biologique Recherche.
    Inaczej pielęgnujemy skórę po peelingu chemicznym, a zupełnie inne będą zalecenia po botoksie.

    Pielęgnacja skóry po peelingu chemicznym
    Peeling chemiczny, jak sama nazwa wskazuje, polega na złuszczaniu różnych warstw skóry poprzez wykorzystanie środków chemicznych.
    Najczęściej wyróżnia się trzy rodzaje zabiegów:
    -powierzchniowy peeling z zastosowaniem łagodnych kwasów (AHA) – pozostawia skórę gładką i promienną
    -peeling o średniej głębokości złuszczania (TCA) – wykazuje działanie przeciwzmarszczkowe, redukujące przebarwienia i powierzchowne blizny
    - peeling głęboki (fenolowy) – pomaga usunąć głębokie zmarszczki, przebarwienia oraz blizny potrądzikowe
    - Zaczerwienienie, obrzęk – to pierwsze skutki uboczne peelingu chemicznego. Zaraz po zabiegu zaleca się stosowanie tłustych maści i opatrunków aż do momentu całkowitego wygojenia skóry (zwykle przez okres od 10 do 15 dni). Następnie, po 10. dniu, wprowadźmy podstawowe kremy łagodzące dla skóry wrażliwej, które należy stosować przez okres od 2 do 6 miesięcy w celu zmniejszenia zaczerwienienia. Ważne jest, aby nie nakładać dużej ilości produktu, ponieważ w przypadku uszkodzonej skóry może się ona wysycić, i nadmiernie reagować, co może prowadzić do zaburzenia optymalnej regeneracji tkanki .

    Pielęgnacja skóry po botoksie
    Bardzo małe dawki botoksu, czyli toksyny botulinowej, wstrzykuje się w mięśnie twarzy, aby powstrzymać ich kurczenie – w ten sposób zapobiega się powstawaniu i pogłębianiu się zmarszczek mimicznych. Skutki uboczne zabiegu to krwiaki i obrzęki, które zwykle ustępują w przeciągu tygodnia. Po zabiegu należy zastosować pielęgnację ukierunkowaną na poprawę elastyczności skóry. Warto zainteresować się kosmetykami zawierającymi składniki pochodzenia roślinnego i morskiego – skuteczny efekt wygładzenia zapewnia wyciąg z ogórka, zaś dzięki elastynie morskiej i olejowi z pestek winogron dogłębnie nawilżymy skórę.

    Pielęgnacja skóry po wstrzyknięciu wypełniaczy
    Wypełniacze to cząsteczki, które mają za zadanie spłycać zmarszczki. Są wstrzykiwane w skórę, aby wypełniać głębokie zmarszczki lub bruzdy (bruzdy nosowo-wargowe czy lwia zmarszczka), jak również w celu poprawy kształtu twarzy. Natychmiastowe następstwa zabiegu obejmują obrzęki i zaczerwienienie, które zwykle zanikają w ciągu 1 do 3 dni. Opuchniecie okolic ust może być jednak bardziej widoczne i utrzymywać się nawet tydzień. Rzadziej, w ciągu pierwszych kilku dni, możemy zaobserwować łuszczenie, wrażliwość lub siniaki w miejscach wstrzyknięcia.

    Magdalena Daszkiewicz z 5dprojekt.pl
  • Cellulit i wszystko o nim cz.3

    W: Babskie sprawy
    Profesjonalne zabiegi na cellulit
    Zabiegi zwalczające cellulit
    Dzięki nowoczesnym technologiom i stałemu rozwojowi branży kosmetycznej istnieje wiele skutecznych zabiegów na cellulit. Podczas spotkania ze specjalistą, przeprowadzany zostaje wywiad o stylu życia pacjenta, jak również jego diety i na tej podstawie ustala się zabieg na cellulit. Lekarz wykonuje badanie stanu skóry i określa fazę rozwoju cellulitu. W zależności od wyników takiego badania, zalecone zostają zabiegi zarówno te lekarskie jak i zabiegi zwalczające cellulit.
    Zabieg endermologii na cellulit
    Zabieg Endermologii LPG na cellulit na pośladkach
    Zabiegi możemy podzielić ze względu na ich inwazyjność oraz przeznaczenie do zwalczania cellulitu w zależności od fazy jego zaawansowania. Poniżej wymienionych zostało kilka skutecznych zabiegów na cellulit.
    Do najpopularniejszych należy mezoterapia, która poprawia krążenie oraz sam proces spalania tłuszczu zgromadzonego i redukcja cellulitu jest szybko widoczna. Podczas zabiegu zostaje wstrzykiwana substancja redukująca tłuszcz oraz cellulit. Wykonuje się 4 zabiegi powtarzane co tydzień oraz następnie 2 zabiegi wykonywane co 4 tygodnie.
    Drugim skutecznym zabiegiem na cellulit jest karboksyterapia. Polega ona na silnym wspieraniu procesu spalania zbędnego tłuszczu i wspierania metabolizmu, poprzez zastosowanie dwutlenku węgla. Zabiegi wykonuje się do 8 tygodni i są powtarzane dwukrotnie w tygodniu. Usuwanie cellulitu tą metodą przynosi bardzo dobre rezultaty.
    Cellulipoliza to zabieg wykonywany za pomocą wprowadzania w tkankę tłuszczową prądu o niskiej częstotliwości, która bardzo skutecznie usuwa toksyny zanieczyszczające nasz organizm. Zabieg ten nazywa się często zamiennie elektrolipoliza. Zaleca się wykonanie 6 zabiegów wykonanych przez okres 6 tygodni.
    Bardzo modne i szeroko dostępnę]e są nieinwazyjne usuwanie tłuszczu i cellulitu, które zazwyczaj mają formę masaży, wykonanych za pomocą specjalnych urządzeń. Przykładem takiego zabiegu jest endermologia. Wytworzone ciśnienie w urządzeniu masującym zasysa skórę, która pod ciśnieniem zostaje poddana masażowi. Zabieg nazywany również drenażem limfatycznym rozbija i redukuje cellulit, poprawia krążenie oraz wspiera proces wzmacniania włókien i kolagenu. Wykonuje się 12 takich zabiegów, rozpoczynając serię od 2 do 3 zabiegów w tygodniu, a następnie 1 zabieg na tydzień.
    Niezwykle popularne jest stosowanie hydrolipoklazji ultradźwiękowej, czyli masażu tkanek za pomocą ultradźwięków, w które wstrzyknięto roztwór soli fizjologicznej. Jest to zabieg skutecznie redukujący cellulit. Stosuje się do 6 zabiegów.
    Niestety, wiele osób nie może skorzystać z dobrodziejstw poddania się zabiegowi za cellulit, gdyż wiele chorób wyklucza taką możliwość. Takimi chorobami jest epilepsja, nowotwór, zapalenie żył, rozedma płucna, niewydolność nerek oraz cukrzyca. Kobiety w ciąży muszą również zrezygnować z zabiegów, a osoby po operacjach muszą odczekać minimum 3 miesiące od operacji, by móc poddać się zabiegom antycellulitowym.
    Za każdym razem należy bezdyskusyjnie poinformować lekarza podczas konsultacji dotyczącej zwalczania cellulitu o przebytych chorobach, odbytych operacjach oraz o możliwości bycia w ciąży.

    Magdalena Daszkiewicz z 5dprojekt.pl
  • Cellulit i wszystko o nim cz.2

    W: Polityka
    Domowe sposoby na cellulit – które wybrać?

    Walka z cellulitem jest współczesnym problemem wielu kobiet. Przywiązywanie dużej wagi do estetyki i wyglądu sprawia, że domowe sposoby walki z cellulitem są popularną metodą dla osób, u których problem ten się dopiero pojawił. Są to działania które wykonujemy w pierwszej kolejności we własnym zakresie, a potem dopiero sięgamy po specjalistyczne środki lub zabiegi. Domowe sposoby na cellulit nie mogą jednak być jedynym elementem działania dla kobiet, które z narastającym problemem nic wcześniej nie robiły, gdyż zwykle domowe zabiegi na cellulit wymagają czasu na zobaczenie efektów.
    Domowe sposoby zwalczania to takie metody, które można wykonać w zaciszu domowym, bez ingerencji osób trzecich i środków specjalnie do tego przeznaczonych. Wykorzystuje się do nich naturalne metody, jak konkretne działania czyli ćwiczenia czy więcej ruchu, albo też środki używane na co dzień zwykle do innych celów, na przykład kawa na cellulit czy picie wody.

    Do najpopularniejszych metod możemy zaliczyć:
    olej kokosowy na cellulit – naturalny, nierafinowany olejek na cellulit pozyskiwany z orzechów kokosowych posiada wiele cennych składników – witaminy z grupy B, witaminę C oraz E, kwas foliowy, wapń, potas, magnez, cynk i żelazo. Można stosować go wmasowując w skórę jako balsam po wcześniejszym zastosowaniu peelingu albo mieszając go z gruboziarnistą solą – jednocześnie masując, peelingując i odżywiając skórę ud i innych problematycznych miejsc. Takie zabiegi odżywiają i wygładzają skórę, zaś jeżeli stosujemy je regularnie – codziennie jako balsam, kilka razy w tygodniu jako peeling – możemy spodziewać się wymiernych efektów nawet już po tygodniu, skóra jest wyraźnie odprężona i odżywiona praktycznie od razu.
    picie wody a cellulit – właściwie to nie tylko samo odpowiednie nawodnienie organizmu, ale również odpowiednia dieta ma niebagatelny wpływ na występowanie problemu pomarańczowej skórki u kobiet. Odpowiednie nawodnienie organizmu, czyli minimum dwa litry płynów dziennie, wspomagają prawidłową przemianę materii i poprawiają kondycję skóry. Jeżeli wcześniej organizm kobiety był regularnie odwadniany, a w ciągu kilku tygodni zapewnimy jego stosowne nawodnienie, to problem cellulitu może się zmniejszyć.
    peeling kawowy – to kolejny prosty i niedrogi domowy sposób na redukcję niechcianego efektu. Kawa na cellulit działa na kilka sposobów. Oczywiście mowa tu o kawie mielonej zalanej niewielką ilością wody bądź innego nośnika, na przykład wspomnianego wcześniej oleju kokosowego, w formie peelingu wmasowywanego w skórę, nie zaś filiżance wypitej do deseru. Peeling kawowy delikatnie złuszcza skórę, kofeina w kawie zawarta pobudza ją do odnowy i spalania związków tłuszczowych oraz odżywia, zaś antyoksydanty zapobiegają starzeniu. Kawa zawiera również kwasy polifenolowe opóźniają rozkład witaminy C w skórze, dzięki czemu wygładzają nierówności i zapobiegają szybszemu powstawaniu nowych. Zatem przy regularnym stosowaniu otrzymamy efekt gładszej, lepiej odżywionej skóry.
    bieganie – jako forma jednej z aktywności fizycznych, podobnie jak rolki na cellulit działa niejako od środka. Jeżeli regularnie uprawiamy sport angażujący silnie pracę dolnych partii ciała – nóg i pośladków, poprawiamy stan skóry poprzez pracę mięśni oraz ogólną poprawę wydolności organizmu, w tym przemianę materii. Tłuszcz nie jest odkładany tylko spalany, a jeżeli takie aktywności uda się połączyć ze zdrową dietą, już po miesiącu można zobaczyć wymierne rezultaty.
    Domowe sposoby walki z cellulitem dają wymierne efekty, ale zwykle dopiero po dłuższym czasie stosowania. Aby szybciej zobaczyć pozytywne aspekty warto je łączyć ze stosowaniem specjalistycznych kremów, żeli lub przyrządów czy zabiegów. Redukcja cellulitu powinna być równoległa z zapobieganiem jego powstawaniu. Wiele działań zmniejszających istniejący problem jednocześnie zapobiega jego powstawaniu w przyszłości.

    Magdalena Daszkiewicz z 5dprojekt.pl
  • Cellulit i wszystko o nim cz.1

    W: Polityka
    Cellulit i wszystko o nim

    Zgrubienia, pofałdowania, nierówności – za tymi słowami niewątpliwie kryje się nieobce płci pięknej, pojęcie cellulitu, trafnie zresztą określane jako „pomarańczowa skórka”. Ale czym właściwie jest owa bolączka dotykająca tak ogromny odsetek kobiet? Czy zawsze była takim utrapieniem? Gdzie szukać jej źródeł? Jakie przybiera formy? Czy można się przed nim uchronić? A w końcu, jakie środki należy przedsięwziąć, by raz na zawsze odprawić problem cellulitu? Na wszystkie pytania znajdziecie odpowiedź w niniejszym artykule.

    Co więc nazwiemy cellulitem?
    Cellulit jak wskazuje fachowa terminologia jest zwyrodnieniową zmianą tkanki podskórnej, wyrażającą się w stwardnieniu tkanki tłuszczowej w okolicach ud, pośladków czy bioder.
    W pierwszej kolejności zaburzeniu ulegają chłonki i krew, zaś wskutek tego, stwardnieniu ulegają znajdujące się w obrębie tkanki tłuszczowej – włókna tkanki łącznej. Wówczas skóra staje się jakby oklejona bruzdami, zgrubiona, nierównomierna. Gdybyśmy wzięli do ręki szkło powiększające, zauważylibyśmy uderzające podobieństwo do wspominanej już niejednokrotnie – skórki pomarańczy.

    Przyczyny powstawania cellulitu
    Czynniki mające swój udział w powstawaniu cellulitu można pogrupować w kilka kategorii. Pierwszą z nich jest genetyka, co za tym idzie rodzaj płci, kolor skóry, czy rozkład tkanki tłuszczowej. Jednak nas najbardziej będą interesowały te związane ze środowiskiem. Nie ulega wątpliwości, że w grę wchodzą złe nawyki żywieniowe, bierny tryb życia, słabość do obcisłych ubrań, które utrudniają odpływ żylny, czy ukochane buty na wysokim obcasie.
    Cellulit nie jest obojętny również na leki, wszelkiej maści, preparaty antykoncepcyjne, przeciwalergiczne czy przeciwtarczycowe. Nie zapominajmy w tym wszystkim o hormonach, najbardziej aktywnych w czasie dojrzewania, w ciąży oraz przed menopauzą. Nasze estrogeny wówczas okazują się zbyt wysokie w stosunku do progesteronu. To właśnie one mają wpływ na strukturę tkanki łącznej u kobiety.
    Okazuje się to nie lada problemem po porodzie, kiedy to pozbijane w twarde grudki komórki tłuszczowe mogą łatwo przesunąć się między włóknami kolagenu i elastyny, powodując twardnienie i zanik elastyczności tkanki. Co więcej stwardnienia te mogą uciskać zakończenia nerwowe, w związku z czym cellulit może nawet powodować pewien ból.

    Walka z cellulitem
    Najbardziej rozpowszechnioną formą walki z cellulitem są niewątpliwie zabiegi fizykalne, farmaceutyczne oraz kompozycje kosmetyczne posiadające mieszaninę składników roślinnych. Większość z tych specyfików możecie przetestować bez większego nakładu finansowego. A oto niektóre z nich:
    kofeina – znaleźć ją można przecież w ziarnkach kawy, herbacie czy guaranie.
    pestki winogron, posiadające silne związki chroniące ściany naczyń włosowatych przed ich pękaniem, co więcej: eliminują nadmiar wody i zmniejszają ryzyko obrzęków.
    jod – niewymownie cenny pierwiastek przy zwalczaniu tkanki tłuszczowej, prowokującym przyspieszenie metabolizmu.

    Sprawdzona dieta w walce z cellulitem musi koniecznie zawierać produkty posiadające witaminę C, to ona oczyszcza i odwadnia błonnik. Istotnym jest również usunięcie z diety produktów smażonych, tłustych oraz słodyczy, bo nie trzeba chyba tłumaczyć ile w nim cukrów!
    Miast tego przychylnym powinny być wszelkie rośliny strączkowe. Nie trzeba również nadmieniać, iż niezwykle istotnym jest odpowie dnienie nawadnianie. Tu najlepiej sprawdzi się woda niegazowana z dodatkiem soku z cytryny. Nie omijajmy również soków owocowych czy warzywnych, aczkolwiek wszystko bez cukru!
    Pamiętajcie jednak – bez wysiłku wasze zamiary spełzną na niczym, toteż tak ważne są systematyczne ćwiczenia fizyczne. Nie musicie wcale katować się na siłowni. Doskonale sprawdzi się tutaj zamiennik w postaci fitnessu, aerobiku, słowem: gimnastyki, bowiem nic bardziej nie poprawia ruchomości stawów i elastyczność mięśni.

    Magdalena Daszkiewicz z 5dprojekt.pl
  • Pielęgnacja cery trądzikowej cz.3

    W: Polityka
    Maseczki na trądzik.
    Maseczki z glinką przede wszystkim. Na rynku można znaleźć ich wiele rodzajów. Jednak dla cer trądzikowych niezastąpiona jest glinka zielona, która działa ściągająco, zamykając rozszerzone pory skóry. Działa przeciwbakteryjnie, antyseptycznie, przeciwzapalnie, łagodząco i oczyszczająco.
    Ciekawą propozycją jest również maska z algowa, która również jak glinka ma działanie łagodzące, wyciszające. Jedną z najbardziej ciekawych alg to spirulina, która jest bardzo silnym przeciwutleniaczem, posiada wiele witamin i minerałów, duże ilości białka, węglowodany, a także tłuszcze (w tym kwas gamma-linolenowy istotny w terapii trądzikowej).

    2.1. Składniki kosmetyków do cery trądzikowej

    Siarka i wyciągi roślinne
    W preparatach przeznaczonych do pielęgnacji skóry ze skłonnością do łojotoku wykorzystuje się antyseptyczne właściwości siarki. Skuteczne w walce z tego typu dysfunkcją skóry są również aminokwasy zawierające ten pierwiastek, między innymi N-acetylometionina i N-acetylocysteina, które regulują ilość wydzielanego łoju. Często także występuje kamfora, która działa przeciwzapalnie, keratolitycznie, dezynfekująco, a także poprawia ukrwienie skóry. Wśród innych preparatów bardzo często stosowane są wyciągi z roślin, np. ekstrakt z rumianku, szałwii, nagietka, rozmarynu, kory dębu, oczaru wirginijskiego czy też brzozy.

    Kwasy
    Ważnymi składnikami są też kwasy octowe (AHA). Ważną rolę spełniają także wielonienasycone kwasy tłuszczowe z grupy NNKT – linolowy, linolenowy, arachidonowy. Kwasy te wchodzą w skład naturalnego płaszcza hydrolipidowego skóry, a ich niedobór może w konsekwencji prowadzić do powstawania trądziku.

    Propolis
    Chętnie wykorzystywany jest też propolis, czyli tzw. kit pszczeli. Jest to lepka substancja żywiczna, wytwarzana przez pszczoły, o barwie żółtej, zielonej lub brunatnej i przyjemnym, aromatycznym zapachu. Propolis charakteryzuje silne działanie bakteriobójcze i grzybobójcze. Jest on skutecznym środkiem w leczeniu wielu stanów zapalnych i ropnych. Jego ekstrakty wykazują działanie znieczulające i antyutleniające. Ograniczają powstawanie zaskórników, zapobiegają nadmiernemu jej przetłuszczaniu, regenerują uszkodzoną skórę. Z tego też powodu bardzo chętnie są one wykorzystywane nie tylko w preparatach przeciwtrądzikowych, ale także w płynach po goleniu dezodorantach, mydłach.

    Nadtlenek benzoilu
    W preparatach przeciwtrądzikowych bardzo często stosowany jest nadtlenek benzoilu, który działa keratolitycznie i przeciwbakteryjnie. Podobne efekty można uzyskać za pomocą kwasu azelainowego. Zmniejsza liczbę Pityrosporum acnes. Związek ten ponadto ogranicza proces melanogenezy, dzięki czemu przydatny jest przy zmniejszaniu przebarwień pozapalnych.

    Tlenek cynku
    W preparatach do skóry tłustej wykorzystywany jest także tlenek cynku, który absorbuje nadmiar wydzielanego przez gruczoły łojowe tłuszczu, dzięki czemu wspomaga proces łagodzenia łojotoku. Jego działanie nie różni się znacznie od pozostałych preparatów. Stosowany jako składnik maści i zasypek ma działanie antybakteryjne i przyspieszające gojenie się ran. Ponadto tlenek cynku absorbuje promienie ultrafioletowe, nie rozpuszcza się w wodzie, jest odporny na światło, stąd jego wykorzystanie w filtrach UVA/UVB.

    Nie przesadzaj.
    Dotyczy to szczególnie kosmetyków kolorowych. W przypadku tego rodzaju skóry, mniej znaczy więcej. Pamiętajmy, że grube warstwy podkładu, pudru czy kamuflażu nie wpływają korzystnie na skórę. W ten sposób dochodzić może do zablokowania porów skóry, a następnie pojawienia się problemu z zaskórnikami. Skóra nie może oddychać, a co za tym idzie nie ma możliwości do regeneracji. Stosujmy je więc z rozwagą. Używajmy śladowych ilości, nie pogłębiając problemu powstania nowych wykwitów skórnych. Ważne jest, aby ograniczyć również spożywanie ostrych potraw, jedzenia typu fastfood, czekolady, a zastąpić je dużą ilością warzyw i owoców.

    Magdalena Daszkiewicz z 5dprojekt.pl
  • Pielęgnacja cery trądzikowej cz.2

    W: Polityka
    Jak pielęgnować cerę trądzikową?
    Używaj kremów do cery tłustej niekomedogennych. W żadnym przypadku nie stosuj kremów do cery suchej. Uważaj na kremy perfumowane, które mogą dodatkowo uwrażliwiać i podrażniać skórę.Kosmetyki do makijażu nie są zalecane dla osób z cerą trądzikową. Można natomiast używać kremów nawilżająco-matujących. Jeśli trądzik jest bardzo widoczny i kłopotliwy, lekarz może przepisać specjalny produkt kryjący, który skutecznie maskuje wszelkie krostki. Unikaj wszelkiego rodzaju pudrów brązujących, które sprzyjają powstawaniu trądziku.
    Cera trądzikowa jest niezwykle wymagająca, dlatego osoby z tym typem cery muszą zwracać szczególną uwagę na kosmetyki do pielęgnacji i makijażu. Warto stosować kosmetyki dostępne w aptece, które nie podrażniają skóry i wspomagają leczenie zmian trądzikowych. Należy również mieć na uwadze, że trądzik wymaga pielęgnacji długofalowej. Zaprzestanie stosowania kosmetyków do cery trądzikowej często skutkuje nawrotem trądziku. W razie jakichkolwiek wątpliwości zawsze można skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

    1. Oczyszczanie skóry.
    Oczyszczanie skóry trądzikowej jest najważniejszym elementem w całej pielęgnacji. Produkty do demakijażu cery trądzikowej zwykle zawierają kwas salicylowy, glikolowy, mlekowy, a także nadtlenek benzoilu. Działają świetnie w przypadku rozszerzonych porów czy aktywnego trądziku wykazując właściwości przeciwzapalne. Polecane są również preparaty z panthenolem, alantoiną , cynkiem i mocznikiem. Przy demakijażu warto pamiętać, aby nie pocierać mocno skóry, a także nie używać preparatów na bazie alkoholu. Wówczas może dojść do podrażnienia, zwłaszcza jeśli na skórze znajdują się aktywne zmiany np. krosty. Dodatkowo skóra może wyraźnie zacząć przesuszać się. Warto zagłębić się również w preparaty do demakijażu z naturalnymi dodatkami – ziołami. Do pielęgnacji takiej skóry zalecana jest lawenda, ziele ruty, rumianek, zielona herbata, aloes, olejek z drzewa herbacianego, skrzyp polny i czarny kminek. Pamiętajmy jednak, aby nie przesadzać na punkcie demakijażu twarzy.

    2.Złuszczanie skóry.
    Pielęgnacja cery trądzikowej obejmuje także złuszczanie. Domowe peelingi można wykonywać raz w tygodniu. Przy wyciszonym trądziku wskazane są złuszczania mechaniczne, drobnoziarniste. Z kolei przy zmianach zapalnych, które dają dolegliwości bólowe warto zastosować peeling enzymatyczny. Nałożony na skórę samoistnie się aktywuje i rozpuszcza zrogowaciałe komórki naskórka, nie podrażniając go.
    Złuszczania można także wykonywać w gabinecie kosmetycznym. Kosmetolog może zaproponować szeroką gamę złuszczań m.in. peeling kawitacyjny, mikrodermabrazję, a także bardzo popularne dziś kwasy chemiczne (glikolowy, salicylowy, migdałowy, mlekowy). Metody te usuną martwe komórki naskórka, odblokowując tym ujścia gruczołów łojowych będących jedną z przyczyn występowania zmian trądzikowych. Jednocześnie pogrubią one żywe warstwy skóry. Ponadto działać będą przeciwbakteryjnie, antyseptycznie i przeciwzapalnie, wyciszając trądzik. Wspomogą eliminację zaskórników otwartych, wygładzą strukturę skóry, uregulują pracę gruczołów łojowych i wydzielanie sebum (łoju), spłycą zmarszczki i przyspieszą poliferację komórek skóry.

    3.Nawilżanie skóry.
    Nawilżanie skóry to priorytet. Jeśli nie jesteś fanką regularnego stosowania kremów możesz użyć go jako formę maski na twarz. Nałóż jego grubszą wartę na skórę, a po 15 minutach zdejmij. Alternatywą dla kremów są żele, które mają lżejszą konsystencję niż krem. Posiadają lekką formułę dzięki czemu skóra szybciej je absorbuje, nie pozostawiając na powierzchni białego filmu.
    Warto skupić się na kremach i żelach polecanych dla skór typowo trądzikowych, które mają dodatkowe właściwości matujące. Osoby z cerą trądzikową na pewno będą cenić tę funkcję preparatów, bowiem skóra tego typu ma skłonność do częstego przetłuszczania się. Na dzień używajmy więc kosmetyków matujących, na noc z kolei nawilżających. Nie zapominajmy o nawilżaniu skóry w sposób ogólny